Het kamp had een eigen boerderij. Daar werden o.a. aardappels gerooid. Aangezien dit als zwaar werk werd beschouwd, werd het aan de leden van de strafploeg toegewezen. Toch werd er op dit werk bepaald niet neergekeken want uiteindelijk konden de mensen aan de andere kant van het prikkeldraad werken. Het leven scheen goed, ook al moesten de werkers de armband met de letter 'S' dragen om aan te tonen dat ze strafgevallen waren. Ze waren dus criminelen! Ondanks de zogenaamde vrijheid was het leven binnen het kamp verre van normaal, zelfs heel erg onzeker. De dreiging met de eerste de beste deportatie trein afgevoerd te worden was reëel, deze hing altijd boven het hoofd. Vooral als men beschouwd werd als een strafgeval en de armband met een 'S' moest dragen. We kunnen ons afvragen waarom bovenstaande jongedame nog een reden kon vinden om voor de foto te poseren en een glimlach te tonen. Misschien was er zelfs op het donkerste moment altijd nog hoop op een betere toekomst.