Vernietigingskamp Majdanek kon gemakkelijk gezien worden vanuit de stad Lublin. Het is dan ook onbegrijpelijk dat geen van de inwoners beweert enige wetenschap gehad te hebben van wat plaats vond achter prikkeldraad en uitkijktorens, voorzien van mitrailleurs. Er hangt een akelige stilte over Lublin hetgeen in het kamp gebeurde. Men moet toegeven de inwoners van Lublin, ook tegen hen traden de nazi's barbaars op, machteloos stonden tegenover de Duitse bezetters. Niettemin, het moet hun opgevallen zijn dat honderdduizenden Joden het kamp binnen gebracht werden en maar weinigen, mocht men zulks beweren, er weer uitkwamen. Tussen 1942 en 1944 werden Joodse gevangenen door de nazi wachten geslagen, getrapt, en op andere mensonterende manieren voor de meest onnozele overtredingen gemarteld. Verder werden Poolse Joden bij tienduizenden tegelijk vermoord door middel van gifgas, of werden ze met machinegeweren afgemaakt.

       Bovenstaande verkenning's foto's van de US Luchtmacht geven duidelijk aan dat Majdanek omringd was door prikkeldraad. Minstens 50 huizen staan langs de hoofdweg van Lublin naar Chelm aan de west zijde van het kamp. Luchtfoto # 3 toont aan dat de crematoria in de linker boven hoek van de foto, net buiten de omheining, te zien zijn. Het huizen complex in de linker beneden hoek van de foto werd bewoond door inwoners van Lublin die dagelijks ruim zicht hadden op wat er in het kamp zoal omging.

       Slotsom: Het merendeel van de gebouwen binnen de prikkeldraad omheining, zoals eerder vermeld de gaskamers en crematoria stonden buiten het prikkeldraad, waren duidelijk zichtbaar voor duizenden inwoners van Lublin. Niettemin, koos de goed geoliede nazi machine deze plek om Joodse en niet-Joodse gevangenen te folteren en/of te vermoorden. Dit allemaal zonder enig medeleven of bezwaren van de kant van de bevolking, noch gedurende de oorlogsjaren noch daarna. Het moet echter wel gezegd worden dat enkele actieve weerstandsgroepen van buiten het kamp ook binnen het kamp contact hadden gemaakt met Poolse gevangenen. Ze verleenden hulp waar dat mogelijk was. Niettegenstaande, van de bijna 500,000 personen uit 28 landen, tot 54 verschillende volksgroepen behorend, kwamen zeker 100,000 tot 275,000 Joden en tussen 250,000 tot 500,000 niet-Joden om. Het aantal omgebrachte Russische krijgsgevangen in kampen zoals Majdanek is niet te achterhalen.