"Plaatsvervangend directeur Hans Colpa van het Herdenkingscentrum Westerbork is niet verrast door de ogenschijnlijk tegenstrijdige verklaringen. 'Waarschijnlijk waren de soldaten die Mol en anderen hebben ontmoet inderdaad niet op de hoogte van het kamp. Hun bevelhebbers hadden natuurlijk meer informatie.'

       Hij zet de gebeurtenissen als volgt op een rij: 'In september 1944 gingen voor het laatst gevangenen op transport. Toen de Royal Air Force in maart 1945 luchtfoto's maakte van het kamp waren daarop dan ook alleen de barakken en de Duitse bewakingstroepen te zien. Ik neem aan dat het Canadese opperbevel geen risico wilde nemen en daarom het kamp wilde bombarderen. In Allard's verklaring wordt dan ook gesproken van shell and destroy.'

      De verwarring aan het front werd op 11 april bovendien nog vergroot toen zowel de Canadese verkenners als de hun achterna trekkende infanterie stuitten op Duits verzet bij het Oranjekanaal. Het 8e verkenningsregiment en de 2e infanteriedivisie waar Allard's 6e brigade deel van uitmaakte, raakten volgens Colpa mogelijk door elkaar. 'Daardoor werden sommige Drenten bevrijd door verkenners en anderen door infanteristen.'

     Volgens de officiele geschiedschrijving rukten op 12 april als eersten de verkenners van het Terrier-platoon van Lt. Sheppard op naar het kamp. Ze werden op de voet gevolgd door het Saskatchewan regiment van de 2e divisie (Ed.: waar ook kapitein Morris, de intelligentie officier aan toegevoegd was). Colpa: 'De Canadese artillerie heeft op die dag het kamp niet gebombardeerd, maar in plaats daarvan geschoten op Duitse troepen die bij Hooghalen in stelling lagen. Die beschieting is ook duidelijk gehoord in het kamp. We gaan nog meer onderzoek doen, maar er lijkt op het nippertje een ramp voorkomen.'"